Ben bu yaz o "batak" denen oyunu öğrendim. Aman allahım, ne zevkli oyundur o öyle! 10 deriz 12 alırız, elimizde silme maça vardır koz yerde başlarız, 7 deriz 3 alır batarız falan...
Hiç farketmez, isterse bütün el gelmiş olsun, isterse ilk 4 kart dağıtılmış olsun... Kağıtları elimize alır almaz şöyle bi "hay elimi ..." deriz, daha sonra sanki kahvedeymiş gibi içeri doğru "la çay versenize!", "oğlum çay yok mu lan?" diye bir sesleniriz.
Ne replikmiş arkadaş? Bir akşam bulunduğumuz ortamdaki herkesin mi diline yapışır? En azından ne çektiğimi anlayanlar "Çay yok mu lan?" diye bağırınca artık otomatikman çayı getirip önüme bırakıyor. Herkesin diline böyle laflar pelesenk olsa ya! "Nalet olsun içimdeki insan sevgisine"den bin kat iyidir.
Çay versenize lan!
